Sec 498A të Kodit Penal indian një armë në duart e vamps





Hyrje





Objektivi: Kodi Indian Penal, 1860 u ndryshua në vitin 1983 që të përfshijë dispozitat e nenit 498 A, që merret me dënimin e burrit dhe të afërmit e tij në qoftë se një grua e martuar është nënshtruar mizorive të cilat ka të ngjarë të përzënë një grua për të kryer vetëvrasje ose të shkaktojë dëmtim të rëndë fizik ose mendor të saj, dhe ngacmimet me qëllim detyrimin e saj apo ndonjë nga të afërmit e saj për të përmbushur të gjitha kërkesat e paligjshme të pronës. Vepra është i njohshëm, jo-bailable dhe jo-compoundable. Prandaj një herë ankesa është parashtruar në bazë të përmendura më lart të akuzuarit ka shumë për t'u mbajtur para se ai mund t'i jepet një Chit pastër. Me rritjen e modernizimit, arsimit, të sigurisë financiare dhe të pavarësisë së re gjendet feministe radikale ka bërë 498A armë një në duart e saj. Shumë një bashkëshortët pashpresë dhe në ligjet janë bërë viktima të hakmarrës të tyre nuses në aktet nënligjore. Shumica e rasteve ku Sec 498A thirret të kthehet të jetë e rreme (siç pranohet në mënyrë të përsëritur nga Gjykatat e Larta dhe Gjykata Supreme në Indi) si ata janë thjesht përpjekje shantazhit nga gruaja (ose të afërmit e saj të afërt), kur u përball me një martesë të tendosura. Në shumicën e rasteve ankesa 498a është pasuar nga kërkesa e sasi të madhe parash (grabitje) për të zgjidhur çështjen nga gjykata. Qëllimi im është për të studiuar shkakun dhe marrëdhëniet efekt që ky seksion solli në sferën matrimoniale të shoqërisë indiane.



Qëllimi: Qëllimi i shkrimit tim është për të mbuluar 498a Sektori i IPC në lidhje me ligjin penal, në të cilën gruaja dhe familja e saj mund të ngarkuar me ndonjë ose të gjithë familjes së burrit së mizorisë fizike ose mendore. Ky ligj është unik në Indi si ajo jo vetëm që diskriminon në bazë të gjinisë (njeriu Vs. Grua), por edhe diskriminon ndaj grave bazuar në marrëdhëniet e tyre me burrin. Në mënyrë tipike, anëtarët e akuzuar të familjes në këto raste përfshijnë:

• Të Kryesisht gratë e të gjitha moshave të meta, i pamartuar, i martuar dhe shtatzënë motrat e burrit, nëna dhe motrat e tij-në-ligjit, gjyshet e moshuar dhe hallat)

• Të afërmit e të tjera maternale dhe babai dhe madje edhe fëmijët e vegjël në familje.

Raporti do të merret me përbërësit e seksionit dhe çfarë duhet të provohet në thelb për të dënuar një të akuzuari sipas këtij neni. Unë gjithashtu do të merren me dispozitat që lidhen me dispozitat cognisable dhe jo-bailable të këtij neni. Jo-bailability dispozitë është e rëndë keqpërdorur nga gratë e paskrupullt që paraqesin ankesa të rreme kundër burrave dhe nuk dyshon e saj në ligje. Policia në raste të tilla regjistrit dhe FIR dhe dërgon chargesheet pa hetim të duhur në shumicën e rasteve. Një shumë prej njerëzve kanë pasur jetën e tyre shkatërruar për shkak të këtij seksioni drastike.



Metodologjia:



Unë kam përdorur metodën e hulumtimit doktrinor juridik për këtë raport. Kështu ai kërkonte një studim të gjerë të dispozitës së bashku me aktin përkatës të Aktit të provave dhe të Kodit të Procedurës Penale. Referencë për praktika gjyqësore janë bërë duke shkuar përmes ligjeve penale, në lidhje me këtë dispozitë.



Tekst kryesore:



Gjykata Supreme e Indisë thotë, "Por nga keqpërdorimi i dispozitës (IPC 498a - mehri dhe Ligji Mizoritë) një terrorizmi i ri ligjor mund të lëshoi. Dispozita është menduar

që do të përdoret një mburojë dhe jo një armë vrasësit ". Ligjet menduar fillimisht për të mbrojtur nga kërcënim prikë janë duke u keqpërdorur nga keq-urbane qëllimmira, gratë paskrupullt dhe familjet e tyre si "armë një vrasësit". Nuk është një e keqe e shpejt shkallëzuar sociale në familjet indiane, gjegjësisht keqpërdorimit të prikë dhe ligjet e egersi (ligjet penale), të cilat ishin parashikuar fillimisht për të vepruar "si një mburojë" për mbrojtjen e grave ngacmuar. Në ditët e sotme, gratë arsimuar urbane indianë kanë kthyer

tavolina. Ata kanë zbuluar disa boshllëqe në sistemin ekzistues indian gjyqësor dhe janë duke përdorur ligjet prikë ngacmojnë të gjitha ose shumica e familjes së burrit që përfshin nënat, motrat, motrat-së në ligj, të gjyshërit moshuar, individët me aftësi të kufizuara dhe fëmijët e madje edhe shumë të rinj.

Ne nuk po flasim për vdekjen pajës apo në raste të lëndimeve fizike, por për raste të ngacmimit pajës që kërkojnë asnjë provë dhe mund të paraqitet vetëm në bazë të një ankese të vetme dënimi nga ana e gruas. Me një rreth 60.000 akuzave të tilla në vit, rreth 200.000 njerëz janë të prekur drejtpërdrejt nga këto akuza false. Numri i rasteve të tilla është rritur me rreth 100 për qind në 10 vitet e fundit dhe nga më shumë se 15 për qind në vetëm dy vitet e fundit. Ky ligj është formuluar keq ftuar njerëz të paskrupullt të paraqesin rastet e rreme, dhe duke shkaktuar burgosjen e njerëzve të pafajshëm pa hetim. Këta njerëz të pafajshëm pësojnë stigmatizim dhe vështirësi edhe më parë një gjykim në gjykatën e ligjit që të çon në të madhe emocionale traume, fizike dhe financiare. Në gjendje të mbajnë ngacmimin, humbjen e reputacionit dhe pasojat sociale të qenë të implikuar në një rast të rreme penale, disa prej këtyre burrave të akuzuar në mënyrë të gabuar dhe prindërit e tyre të moshuar janë vetëvrasje. Përkundër rekomandimeve të Gjykatës Supreme të Indisë dhe Drejtësisë Malimath Komitetit që krahu legjislativ duhet të ndryshojnë ligjet të tilla që të pafajshëm janë të mbrojtura, amendamentet sugjeruara në ligj janë injoruar. Pafrenuar, këtë të keqe sociale po kërcënon themelet e sistemit të Familjes indian. Për çdo ankesë të paraqitur nga një grua, ka përgjithësisht dy herë më shumë gra ose më shumë janë të akuzuar edhe pse çift i martuar mund kurrë nuk kanë jetuar me ndonjë nga njerëzit e përmendura në ankesë penale.

Le të shikojmë në tekstin e përgjithshëm të nenit ajo lexon 498A. Burri apo i afërm i burrit e gruas nënshtrimin e saj për të cruelty. të Kushdo që, duke qenë burri apo i afërm i burrit e gruas, subjektet grua të tillë të mizorisë dënohet me burgim për një afat që mund të zgjasë për tre vjet dhe do të të jetë gjithashtu përgjegjës me gjobë.

Explanation.-Për qëllime të këtij neni, "mizori" do të thotë-

(A) çdo sjellje e qëllimshme e cila është e një natyre të tillë siç është gjasa për të përzënë gruan të bëjë vetëvrasje apo të shkaktojnë plagosje të rëndë ose rreziku për shëndetit, i jetës ose Shëndetësor qoftë mendore apo fizike) të gruas, ose (b) ngacmimi e gruas, ku ngacmimet e tillë është me qëllim detyrimin e saj ose çdo person lidhje të saj për të përmbushur çdo kërkesë paligjshme për çdo pronës ose sigurisë vyer ose është për shkak të dështimit nga ana e saj ose ndonjë person në lidhje me saj për të përmbushur kërkesën e tillë.



IPC-498a është

• njohshëm - I akuzuari mund të arrestohen dhe burgosen pa autorizim ose hetimit

• Jo-Compoundable - ankesa nuk mund të tërhiqet nga paditësi

• Jo-Bailable - I akuzuari duhet të paraqitet në gjykatë për të kërkuar lirimin me kusht

Të akuzuarit janë të prezumohet fajtor, dhe për të gjitha qëllimet praktike, barra është mbi të akuzuarit për të provuar pafajësinë në gjykata. E FIR është zakonisht një histori imagjinare, drejtimin në shumë faqe, me absolutisht asnjë dëshmi mbështetëse. Ai zakonisht merr rreth 7-8 vjet për të akuzuarit për të provuar pafajësinë e tyre në gjykata. Për shkak të numrit jashtëzakonisht të madh të rasteve të rreme, shkalla e dënimit në këto raste është afër zeros. Vonesa në dhënien e shumave të drejtësisë në mohimin e drejtësisë. Nuk ka asnjë dënim për keqpërdorimin e IPC 498a, dhe pas lirimit të të akuzuarit, gjykatat janë të gatshëm të argëtojë shpifjen dhe dëshmi të rreme kundër rastet e dëshmitarëve në mënyrë të gabuar dëshmuar.

Ne duhet të shikojmë në se pse njerëzit përdorë dispozitat e mbushur 498A të IPC.

• shtrëngimi Ligjor - Get-pasur-quick-skemë për të rrëmbyer shuma të mëdha parash

• Lidhja Para - Gruaja ka një marrëdhënie paraprak, dhe nuk mund të dal nga ajo. Ajo martohet për të kënaqur prindërit e saj, dhe pastaj keqpërdor ligjin 498a në mënyrë që të marrë një divorc.

• Tradhtia bashkëshortore - Gratë që kënaq në përdorim 498a tradhti bashkëshortore si një mjet për pazarllëk

• Dominimi - Gruaja dëshiron që burri të braktisin prindërit e tij dhe vëllezërit e motrat, dhe të kenë kontroll të plotë mbi financat e tij dhe sjelljen sociale

• Kujdestaria - mohojnë babanë dhe aksesin e familjes së tij ndaj fëmijës së tyre (ren).

• Të Martesat mashtruese - në të cilën nusja (dhe familja e saj) fsheh nivelin e saj arsimor dhe shëndetin mendor, dhe kur i kërkohet të drejtë për lirimin e personit i cili ka shkuar në martesë pa ditur faktet e plota, ajo paraqet një rast të rreme 498a.

Lloj e grave që kanë gjasa për të paraqitur rastet e rreme 498A kanë tipare të caktuara tipike:

• Kush po vuan nga para-ekzistuese probleme mendore të tilla si çrregullim personalitetit kufitare, çrregullim bipolar, skizofrenia etj,

• familja e të cilit është nuvorish dhe i pëlqen ekran për t'u dukur e pasurisë, të pasurisë, si dhe lidhjet sociale dhe politike

• Kush është përdorur për të jetuar përtej mundësive të saj

• babai i të cilit është ur-pecked dhe nëna e të cilit dominon të gjitha situatat familjare

• Kush dëgjon dhe vepron në përputhje me dëshirat e prindërve të saj në çdo kohë, duke treguar një mungesë të individualitetit dhe maturi në që kanë të bëjnë me jetën e saj martuar

• Kush shtyn për përfshirjen e shpejtë gjatë vendosjes së një aleance të martesës, duke shtypur atë njeri dhe familjen e tij për një angazhim të menjëhershëm

• Kush është tepër posesiv dhe të dyshimta

• Kush është egocentrik dhe ndjen nevojën për të dominuar marrëdhënien dhe çdo aspekt të vendim-marrjes

• Kush përpiqet të largojë burrin e saj nga familja dhe miqtë e tij

• Kush është tepër i ndjeshëm dhe për këtë arsye lehtësisht të fyer

• Kush kënaqet në abuzimi verbal dhe kritika e vazhdueshme e burrit të saj dhe në ligjet

• Kush përdor shantazh simbolit emocionale ose ndryshe) dhe kërcënimet për të marrë kërkesat e saj të paarsyeshme plotësohen nga bashkëshorti i saj dhe në ligjet

• Kush ecën jashtë në burrin e saj pas një grindjeje dhe qëndron larg nga burri i saj një kohë të pacaktuar pa asnjë përpjekje drejt pajtimit



Sot çdo burri është emërtuar një torturues dhe nënë-në ligj një demon. Një sasi e drejtë të fajit për këtë qëndron në media të cilat, me synimin për të sensationalize me 'histori' të goditjeve lajmin e 'ngacmimit' ose 'torturë' e grave të martuara jashtë përmasave, pa duhet hetuar vërtetësinë e tregimit. Lajmi i 'torturës, ngacmimin dhe keqpërdorim të stridhan' pretendohet nga gruaja me 'A' u botua dukshëm nga një gazetë e qytetit kryesor, duke e akuzuar disa anëtarë të familjes së tij torturën ndaj saj. Gazetari në fjalë kurrë nuk bothered për të verifikuar pretendimet me burrin e 'a'. Si një lajm i kryer emrin e tij të plotë dhe ato nga të afërmit e tij, destinacioni dhe organizimin, ku ai ishte duke punuar, ajo shkaktoi dëme të pariparueshme imazhin e gjithë familjes së dhe hard-fituar reputacion në pothuajse rreth çdo ata lëvizur. Pyetje filluar derdhje në vijim këtë lajm. Depresion pasi ai ishte, 'A' regjistrohet menjëherë protestën e tij me editor. Gazeta ka publikuar përgjigje e tij, por pas një boshllëk kohë të gjatë dhe pa asnjë apologji për publikimin e një raporti të paverifikuar. Një mrekulli ku kjo tendencë në rritje e keqpërdorur ligjet e dobishme nga palët e paskrupullt është duke udhëhequr shoqërinë. Ngacmon dhe viktimizuar gratë për prikë është e dënueshme. Ne të gjithë kemi motra, e bija, dhe padyshim ata kërkojnë mbrojtje ligjore nga të gjitha format e ngacmimeve dhe mizoria, por çka nëse Vakumi ligjore të këtij ligji, janë keqpërdorur pikërisht nga gratë që të ngacmojnë burrat e tyre dhe në ligjet?

Gjykata Apex gjithashtu ka komentuar në keqpërdorimin e mundshëm të kësaj dispozite në një numër të rasteve. E drejta për jetën dhe liria e çdo qytetari është e garantuar me nenin 21 të Kushtetutës së Indisë. Por kjo jeta dhe liria mund të kufizohet nëse ata pengojnë jetën e të tjerëve dhe lirinë. Për këtë proces të rregullt ligjor është e nevojshme. Ndërsa ligji civil përcakton se çfarë është e drejtë dhe çfarë është e gabuar, ligji penal imponon dënimin për të penguar.

Neni 498A ishte futur në Kodin Penal indian në vitin 1984 me synimin për të mbrojtur gratë kundër ngacmimit prikë. Nga fillimi i këtij ligji ka pasur reagim nga shoqëria duke përfshirë luminaries juridike që ky ligj mund të keqpërdoret dhe efektet e saj në shoqëri do të jetë i dëmshëm. Në vëzhgimet e tyre gjyqësore dhe vërejtjet, gjykatat kanë shprehur ankthin thellë mbi këtë ligj. Këtu janë disa vërejtje e fundit gjyqësore.

Rruga përsëri në 1990 Punjab dhe gjykatën Haryana Lartë vërejtur në Jasbir Shtetit Kaur vs e Haryana, (1990) 2 Rec cri R 243 rast si:

"Është e njohur se një grua ftohta do të shkojnë në ndonjë masë ndaj litar në të afërmit, si shumë vende të burrit të jetë e mundur në një përpjekje të dëshpëruar për të shpëtuar çfarëdo mbetet një martesë larguar."

Në Kanaraj vs Shteti i Punjab, 2000 CriLJ 2993 gjykata kulmin vërejtur si:

"Për faj të burrit në-ligjeve apo të afërm të tjerë nuk mund në të gjitha rastet do të mbahet të jenë të përfshira. Aktet atribuohet personave të tillë duhet të provohet përtej dyshimit të arsyeshëm dhe ata nuk mund të mbahen përgjegjës nga conjectures thjeshtë dhe pasojat. Tendenca për litar në të afërmit e burrit si i akuzuar duhet të frenohet "

Gjykata e Lartë Karnataka, në rastin e Shtetit Vs. Srikanth, 2002 CriLJ 3605 vërejtur si:

“Roping in of the whole of the family including brothers and sisters-in-law has to be depreciated unless there is a specific material against these persons, it is down right on the part of the police to include the whole of the family as accused”

Supreme Court, In Mohd. Hoshan vs. State of AP 2002 CriLJ 4124 case, observed as:

“Whether one spouse has been guilt of cruelty to the other is essentially a question of fact. The impact of complaints, accusation or taunts on a person amounting to cruelty depends on various factors like the sensitivity of the victim concerned, the social background, the environment, education etc. Further, mental cruelty varies from person to person depending on the intensity of the sensitivity, degree of courage and endurance to withstand such cruelty. Each case has to be decided on its own facts whether mental cruelty is made out”

Delhi high Court, in Savitri Devi vs. Ramesh Chand, 2003 CriLJ 2759 case observed as:

“These provisions were though made with good intentions but the implementation has left a very bad taste and the move has been counter productive. There is a growing tendency amongst the women which is further perpetuated by their parents and relatives to rope in each and every relative including minors and even school going kids nearer or distant relatives and in some cases against every person of the family of the husband whether living away or in other town or abroad and married, unmarried sisters, sisters-in-law, unmarried brothers, married uncles and in some cases grand parents or as many as 10 o 15 or even more relatives of the husband.”

Punjab and Haryana High Court, in Bhupinder Kaur and others vs. State of Punjab and others, 2003 CriLJ 3394 case observed as:

“From the reading of the FIR, it is evident that there is no specific allegation of any act against petitioners Nos.2 and 3, which constitute offence under s.498-A IPC I am satisfied that these two persons have been falsely implicated in the present case, who were minors at the time of marriage and even at the time of lodging the present FIR. Neither of these two persons was alleged to have been entrusted with any dowry article nor they alleged to have ever demanded any dowry article. No specific allegation of demand of dowry, harassment and beating given to the complainant by the two accused has been made. The allegations made are vague and general. Moreover, it cannot be ignored that every member of the family of the husband has been implicated in the case. The initiation of criminal proceedings against them in the present case is clearly an abuse of the process of law”



Jharkhand High Court in Arjun Ram Vs. State of Jharkhand and another, 2004 CriLJ 2989 case observed as:

“In the instant case, it appears that that the criminal case has been filed, which is manifestly intended with mala fide and ulterior motive for wreaking vengeance on the accused and with a view to spite him due to private and personal grudge.

In this connection reliance may be placed upon AIR 1992 SC 604: (1992CriLJ 527)”

Supreme Court, in a relatively recent case, Sushil Kumar Sharma vs. Union of India and others, JT 2005(6) 266 observed as:

“The object of the provision is prevention of the dowry menace. But as has been rightly contented by the petitioner that many instances have come to light where the complaints are not bonafide and have been filed with oblique motive. In such cases acquittal of the accused does not in all cases wipe out the ignominy suffered during and prior to trial. Sometimes adverse media coverage adds to the misery. The question, therefore, is what remedial measures can be taken to prevent abuse of the well-intentioned provision. Merely because the provision is constitutional and intra vires, does not give a licence to unscrupulous persons to wreck personal vendetta or unleash harassment. It may, therefore, become necessary for the legislature to find out ways how the makers of frivolous complaints or allegations can be appropriately dealt with. Till then the Courts have to take care of the situation within the existing frame work.

But by misuse of the provision a new legal terrorism can be unleashed. The provision is intended to be used a shield and not an assassin's weapon. If cry of “wolf” is made too often as a prank assistance and protection may not be available when the actual “wolf” appears. There is no question of investigating agency and Courts casually dealing with the allegations. They cannot follow any straitjacket formula in the matters relating to dowry tortures, deaths and cruelty. It cannot be lost sight of that ultimate objective of every legal system is to arrive at truth, punish the guilty and protect the innocent. There is no scope for any pre-conceived notion or view. It is strenuously argued by the petitioner that the investigating agencies and the courts start with the presumptions that the accused persons are guilty and that the complainant is speaking the truth. This is too wide available and generalized statement. Certain statutory presumptions are drawn which again are rebuttable. It is to be noted that the role of the investigating agencies and the courts is that of watch dog and not of a bloodhound. It should be their effort to see that an innocent person is not made to suffer on account of unfounded, baseless and malicious allegations. It is equally undisputable that in many cases no direct evidence is available and the courts have to act on circumstantial evidence. While dealing with such cases, the law laid down relating to circumstantial evidence has to be kept in view.”

Justice Malimath Committee on Reforms of Criminal Justice System, Government of India, Ministry of Home Affairs, 2003 observed the following and gave the recommendation to amend the law immediately:

“16.4.4 In less tolerant impulsive woman may lodge an FIR even on a trivial act. The result is that the husband and his family may be immediately arrested and there may be a suspension or loss of job. The offence alleged being non-bailable, innocent persons languish in custody. There may be a claim for maintenance adding fuel to fire, if the husband cannot pay. She may change her mind and get into the mood to forget and forgive. The husband may realize the mistakes committed and come forward to turn a new leaf for a loving and cordial relationship. The woman may like to seek reconciliation. But this may not be possible due to the legal obstacles. Even if she wishes to make amends by withdrawing the complaint, she can not do so as the offence is non compoundable. The doors for returning to family life stand closed. She is thus left at the mercy of her natal family.

16.4.5 This section, therefore, helps neither the wife nor the husband. The offence being non-bailable and non compoundable makes an innocent person undergo stigmatization and hardship. Heartless provisions that make the offence non-bailable and non-compoundable operate against reconciliations. It is therefore necessary to make this offence (a) bailable and (b) compoundable to give a chance to the spouses to come together.

(118) The Code may be suitably amended to make the offence under Section 498 A of the IPCode, bailable and compoundable.”

These are only a few observations of their lordships from scores which conclusively prove that:

1. A woman (not necessarily every woman) can be much more cruel than a man (not necessarily every man).

2. While intending to protect the life of a person, s.498A of IPC jeopardizes around a dozen innocent persons whether they are children or old. Hence, the provision is discriminatory and in violation to the Article 14 of the Constitution of India.

3. Instead of restoring equilibrium, the provision aggravates disequilibria. Hence, it is not only imbalanced but also there is a failure of guarantee of right to life under Article 21 of the Constitution of India.

4. For the reasons stated under conclusions 3 and 4 above the provision is not only imbalanced but also ultravires. Because of these maladies the provision needs to be amended at the earliest to protect the life and liberty of millions of innocent people including children and old. Prior to that the learned and honourable courts may consider imposition of heavy penalty as done in case of vexatious PILs. Such PILs are only vexatious but in the matter of the cases may be false, mala fide, malicious and revengeful.



What could be the possible alterations in the present system and the law?



1. Role of Women NGOs: These organizations should investigate complaint properly without any bias towards the woman keeping in mind that the law is being misused largely to harass more women in husband's family. They should not encourage any woman to file a criminal case against her in-laws for trivial matters. Foreign Women Organizations should also take responsibility of not allowing false complaint to be registered against NRI's just to harass and extort huge amount of money from them. These organizations should also conduct survey/research on the misuse of the act and should educate people about its consequences. If these organizations are found to be assisting in filing false complaints, then they should be made liable for prosecution in the country where they are functioning.



2. Family Counselling Centres: Numerous cases of men being harassed by wife or/and in-laws have come to light from different parts of the country. As of now there is no organization, which can really help these harassed men and his family members, to listen their side of the story and put their point of view in front of the government. Need of the hour is to create family counselling centres across the country to help those aggrieved families.



3. Time bound Investigation and Trial : A speedy trial of 498(a) cases will not only ensure justice for the innocents that have been implicated in false charges, it will also lead to prompt redressal of the grievances of real dowry victims .The reduction in false cases will also reduce the burden on judiciary and expedite the processing of real cases.

4. Definition of Mental Cruelty: Mental cruelty has been vaguely defined in the act, which leaves scope of misuse. This should be clearly elaborated to remove loopholes in the law. There should be provision for men also to file a case for mental cruelty by his wife.



5. Investigation by Civil authorities: The investigation into these offences be carried out by civil authorities and only after his/her finding as to the commission of the offence, cognizance should be taken. The government should create awareness among officers about its misuse.



6. Bailable: The main reason of 498a being misused to harass innocent is its non-bailable nature. This section should be made bailable to prevent innocent old parents, pregnant sisters, and school going children from languishing in custody for weeks without any fault of them.



7. Compoundable: Once FIR has been registered it becomes impossible to withdraw the case even if wife realizes that she has done a blunder and wants to come back to her matrimonial home. To save institution of marriage this should be made compoundable. Moreover, in the scenario where the couple decides to end the marriage by mutual divorce, continuation of criminal proceedings hamper their life.



8. Arrest Warrants: Arrest warrant should be issued only against the main accused and only after cognizance has been taken. Husband family members should not be arrested.



9. Penalty for making false accusation: Whenever any court comes to the conclusion that the allegations made regarding commission of offence under section 498a IPC are unfound, stringent action should be taken against persons making the allegations. This would discourage persons from coming to courts with unclean hands and ulterior motives. Criminal charges should be brought against all authorities that are collaborating with falsely accusing women and their parental families.



10. Court Proceedings: Physical appearance of the accused on hearing should be waved or kept low to avoid hassles in appearing to the court, especially for NRIs. The court should not ask to surrender passport of the husband and his family which could cost job of the husband and his family members.



11. Registration of Marriage and Gifts Exchanged: The registration of marriages should be made compulsory along with the requirement that the couple make a joint declaration regarding the gifts exchanged during marriage.



12. Punish Dowry Givers: If the complainant admits giving dowry in the complaint, the courts should take cognizance of the same and initiate proceedings against them under the relevant sections of the Dowry Prohibition Act



13. Penalize corrupt Investigation Officers: If it is apparent to the court that a fair investigation has not been conducted by the investigation officer, and that the husband

and his family have been charge-sheeted without proper verification of the complaint, the investigation officer should be penalized for gross negligence of duty.



14. NRI Issues : Unless they are proven to be guilty after the due judicial process, NRIs should be a given a fair chance to justice by assuring them of the following -a) Permission to return to country of employment b) No impoundment/revocation of passport and no Interpol Red Corner Notices. c) No unnecessary arrests d) Expeditious investigation and trial



15. Gender Neutral: Everyone should have equal rights and responsibilities, irrespective of gender. In the current social context, there should be similar laws to protect harassed husband and his family members from an unscrupulous wife.



CONCLUSION



IPC section 498a was originally designed to protect married women from being harassed or subjected to cruelty by husbands and/or their relatives. This law was mainly aimed at curbing dowry harassment. Unfortunately, this law has been misused to harass men and their families rather than protect genuine female victims of harassment. The Supreme Court of India itself has labelled the misuse of section 498a as “legal terrorism” and stated that “many instances have come to light where the complaints are not bona fide and have been filed with an oblique motive. In such cases, acquittal of the accused does not wipe out the ignominy suffered during and prior to the trial. Sometimes adverse media coverage adds to the misery.“ In agreement with the above statement, the findings of a study conducted by The Centre for Social Research indicated that 98 percent of the cases filed under IPC section 498a are false. Nevertheless, the law has been always justified based on its intention of protecting women. At this point it would be worthwhile to think about how IPC section 498a has really affected women.



It has been argued by Government officials favouring the law that despite the establishment of legal measures to counter harassment of married women, there is an increase in the number of cases of harassment. The first part of the statement suggests that women who are harassed should be utilizing this law as a means of protection. If harassed women indeed used the law then we should see a decrease in the number of cases of harassment over time. Considering the stringent consequences imposed by the law and the inordinate delays inherent in the legal system, no ordinary citizen, male or female, would be impudent enough to risk being implicated under this law for the sake of satisfying their monetary or even sadistic desires for that matter. The fact is that many women who are actually beaten up and harassed by their husbands and in-laws rarely file 498a or resort to other dowry related laws. A lot of them live in rural areas, unaware of the law or lack the necessary economic and moral support from their natal families. Going by the conviction rate the proportion of women who have genuine cases is 2%. Most women who file 498a are from urban backgrounds and are either capable of fending for themselves or have enough family support to fall back on. The proportion of women who belong to this category is 98%. In the 98% of false cases, in every instance that 1 daughter-in-law files a false complaint at least 2 women (an innocent mother-in-law and sister-in-law) are arrested and undergo stress, humiliation and harassment in the hands of the exploitative police, lawyers, staff and officials in Indian courts before being acquitted several years later. So, in every 100 cases 2 women genuinely benefit, 98 women get away with perjury and extortion, and at least 196 women suffer needlessly.



The number of cases that are filed in police stations or courts are the basis for the official statistics of dowry harassment. So, given that the law allows women unlimited scope to fabricate lies (with no penalty of perjury) and given that women are encouraged to keep filing false cases the statistics of “dowry harassment” are bound to rise while the problem of genuine harassment is left unchecked. So, the government has, in the name of protection of women, done grave injustice to two groups of women. The first group constitutes the genuine victims of dowry harassment whose misery remains unresolved but is constantly alluded to in order to justify the law. The second group consists of innocent mothers and sisters of husbands who are criminalized and harassed by the police and the legal system without any regard to their age, health or marital status. Pregnant women, unmarried sisters, ailing mothers and even aged grandmothers have been sent behind the bars under false allegations but their pain and suffering has not even been acknowledged leave alone addressed by the Government. Through IPC section 498a, the Government is actually protecting those women that indulge in perjury, blackmail, extortion and harassment of their husbands and inlaws.







Qira Mbrapa Fast